{"id":1309,"date":"2021-02-06T17:54:42","date_gmt":"2021-02-06T16:54:42","guid":{"rendered":"https:\/\/daskulturforum.be\/?post_type=leestips&p=1309"},"modified":"2021-02-22T16:43:10","modified_gmt":"2021-02-22T15:43:10","slug":"de-auteur-voor-volwassenen-ontdekken","status":"publish","type":"leestips","link":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/leestips\/de-auteur-voor-volwassenen-ontdekken\/","title":{"rendered":"K\u00e4stner voor volwassenen ontdekken"},"content":{"rendered":"\n

Hoe ik Erich K\u00e4stner voor mezelf ontdekte:<\/p>\n\n\n\n

Onlangs zag ik de film Erich und der kleine Dienstag<\/em> op de Duitse televisie. De film voerde me terug naar Duitsland, in geografische zin. Het bracht me ook terug naar een Duitsland in een tijd toen ik er nog niet was, een Duitsland waartoe ik me soms zo moeilijk kan verhouden.<\/p>\n\n\n\n

Erich is een elegante vrijgezel die lichtjes \u2013 vandaag zouden we zeggen \u2013 gestalkt wordt door een jonge lezer die hij naar een van zijn romanfiguren vernoemt. De twee worden vrienden. Ik kom veel te weten over het personage, de omstandigheden, de periode. Kleine Dinsdag wordt een grote vriend van de schrijver, wiens uitgever en joodse vrienden het land hebben moeten verlaten. Erich blijft in Duitsland en moet toezien hoe zijn boeken wordt verbrand. Kleine Dinsdag krijgt de hoofdrol in de zwart-witfilm Emil und die Detektive<\/em>. De eindgeneriek van deze film bezorgde me kippenvel omdat ze duidelijk maakte dat drie vierde van de kinderen die erin meespeelden de oorlog niet had overleefd.<\/p>\n\n\n\n

Ik kende K\u00e4stner alleen als auteur van de kinderboeken die mijn ouders lazen. Er stonden ook enkele satirische werken van hem op de ouderlijke boekenplank. Nu heb ik uit Bibliotheek Permeke de roman Der Gang vor die Hunde<\/em> (Naar de haaien<\/em>) uitgeleend. Ik wil de auteur voor volwassenen ontdekken en hem bladzijde per bladzijde uit de as trekken.<\/p>\n\n\n\n

Het gedicht Sachliche Romanze<\/em> wikkelt zich rond mijn hart elke keer als ik het lees. Elke keer als ik de op muziek gezette versie van Herman van Veen<\/a><\/span><\/span> hoor, wil er iets in mij huilen.<\/p>\n\n\n\n

Als sie einander acht Jahre kannten
(und man darf sagen: sie kannten sich gut),
kam ihre Liebe pl\u00f6tzlich abhanden.
Wie andern Leuten ein Stock oder Hut.<\/p>\n\n\n\n

Sie waren traurig, betrugen sich heiter,
versuchten K\u00fcsse, als ob nichts sei,
und sahen sich an und wu\u00dften nicht weiter.
Da weinte sie schlie\u00dflich. Und er stand dabei.<\/p>\n\n\n\n

Vom Fenster aus konnte man Schiffen winken.
Er sagte, es w\u00e4re schon Viertel nach Vier
und Zeit, irgendwo Kaffee zu trinken.
Nebenan \u00fcbte ein Mensch Klavier.<\/p>\n\n\n\n

Sie gingen ins kleinste Caf\u00e9 am Ort
und r\u00fchrten in ihren Tassen.
Am Abend sa\u00dfen sie immer noch dort.
Sie sa\u00dfen allein, und sie sprachen kein Wort
und konnten es einfach nicht fassen.<\/p>\n","protected":false},"featured_media":1295,"template":"","class_list":["post-1309","leestips","type-leestips","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/leestips\/1309","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/leestips"}],"about":[{"href":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/leestips"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/leestips\/1309\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2602,"href":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/leestips\/1309\/revisions\/2602"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1295"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/daskulturforum.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1309"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}