Wo 07/02/2018 16:00 - 16:45

"Hen" (van 2,5 tot 5)
THEATER MUST

(deutsche Fassung unten)

Wat ben ik?
Rondom mij zie ik heel veel dingen.
Ik zie twee voeten. Ik denk dat het 'mijn' voeten zijn. Hoe weet ik dat? Omdat ik ze kan bewegen. Alleen ik.
Hup! De tenen gaan naar boven.
Ik zie veel benen, en soms een hoofd.
Benen kunnen heel veel.
Mijn broertje ziet er anders uit.
Je kunt zien dat ik een meisje ben.
En wat nog?
Ik heb een dot. Jongens dragen dit ook.
Ik zit vol water. Soms moet ik plassen. Ik kan heel ver plassen.
Mijn broertje zegt dat ik nu een groot meisje ben, maar dat is niet waar. Ik ben een grote jongen en een pelikaan.
Ik ben een paar grote schoenen. Waar die me heen brengen is nog een geheim.
En wat nu?

In de Zweedse taal is 'hen' een onzijdig persoonlijk voornaamwoord. Het verwijst naar een persoon zonder het geslacht vrij te geven. Wat zou het geven als we geen betekenis zouden hechten aan ons aangeboren geslacht? theater m u s t verkent deze vraag in een muzikale voorstelling met een combinatie van expressieve lichaamstaal, klei-animatie en objectenspel, alles op maat van peuters en kleuters.Het nodigt mensen van alle leeftijden uit op een toer door een universum dat vol zit met "in-betweens".

De Duitse muzikan Philipp Weies (Go March, Intergalactic Lovers, Manngold, (ex-)Arno), die we eerder al interviewden voor onze reeks "Germans of Antwerp", componeerde de muziek en zorgde ook voor de uitvoering - met onze steun!

-----------------

“De strafste voorstelling voor peuters en kleuters die ik dit jaar al gezien heb. Boeiend beeldend en beeldend boeiend, mét inhoud.”
Paul Neefs, programmator cc deWerft

-----------------

Was bin ich?
Um mich herum sehe ich ganz viele Dinge.
Ich sehe zwei Füße. Ich denke, es sind 'meine' Füße. Wie weiß ich das? Weil ich sie bewegen kann. Nur ich.
Hopsa! Die Zehen gehen nach oben.
Ich sehe viele Beine, und manchmal ein Kopf.
Beine können sehr viel tun.
Mein kleiner Bruder sieht anders aus als ich.
Man kann sehen, dass ich ein Mädchen bin.
Und was noch?
Ich trage einen Dutt. Jungen aber auch.
Ich bin voll Wasser. Ich muss pinkeln. Ich kann ganz weit pinkeln.
Mein kleiner Bruder sagt, dass ich jetzt ein großes Mädchen bin. Das ist nicht wahr. Ich bin ein großer Junge und ein Pelikan.
Ich bin ein Paar große Schuhe. Wo sie mich hinführen, ist noch ein Geheimnis.

Und jetzt?

In der schwedischen Sprache ist "hen" die offizielle neutrale Genderbezeichnung. Sie weist auf eine Person hin, ohne das Geschlecht zu verraten. Was würde passieren, wenn wir unserem angeborenen Geschlecht keine Bedeutung beimessen würden? In ‘HEN‘ erkundet theater m u s t diese Frage anhand expressiver Körpersprache, Knetanimation und Musik auf Kindergröße. Der deutsche Musiker Philipp Weies (Go March, Intergalactic Lovers, Manngold, (ex-)Arno), den wir früher schon für unsere Serie "Germans of Antwerp" interviewt haben, komponierte und spielte die Musik - mit unserer Unterstützung!

LOCATIE | ORT : Rataplan
UUR | UHRZEIT 14.00: -14.45 / 16.00-16.45
INKOM | EINTRITT : via Rataplan
TAAL | SPRACHE : -
PARTNER|S : dasKULTURforum, ccDeurne, cc deWerft Geel

Concept | Konzept : Adriana La Selva, Chantal Boes, Gerlinde Hoskens
Sp(i)el : Adriana La Selva, Gerlinde Hoskens
Regie & Choreografie | Karolien Verlinden
Muziek | Musik: Philipp Weies
Kostuum | Kostüme : Mieke Vermeiren
Techni(e)k : Bert De Mulder, David Wellens
Productie | Produktion: theater m u s t